Vázquez Diéguez, Ignacio2019-03-272019-03-2720121889-2566http://hdl.handle.net/10400.6/6923Ofrécese nestas páxinas un estudo comparativo entre o galego, o portugués e o español sobre o uso do infinitivo. Galego e portugués posúen unha variante conxugada deste tempo, inexistente en español, e será tratada con particular atención. A base do estudo será a diacronía que marca, en gran medida, o uso actual. A subordinación é o campo de acción do infinitivo conxugado e cada caso particular será exemplificado con pasaxes extraídas de diferentes corpus on-line consolidados. Verase o uso canónico esperable en galego e portugués e as variantes reais de tales usos, así como as solucións (traducións convenientes) do español perante o infinitivo flexionado. Aínda que a intención primeira é dar apoio aos estudantes, a pescuda pretende afastarse da sistematización clásica dada ao infinitivo conxugado nas gramáticas e quere propor principios funcionais –as estruturas sintácticas– (e non só estilísticos) no emprego dese tempo verbal.This paper presents a comparative study of the infinitive in Galician, Portuguese and Spanish. Galician and Portuguese possess a kind of person-marking infinitive which does not exist in Spanish and will therefore be given special attention here. Diachronic linguistics forms the basis of this research since it accounts for present-day use. The personal infinitive primarily appears in subordinate clauses. Each of its uses will be illustrated with examples from various consolidated on-line corpora. We will compare standard prescribed usage with instances of actual use, and discuss their Spanish translations. Although its main purpose is to serve as a guide for students, the study aims to establish functional principles of syntactic structure (not only stylistic factors) affecting the use of the personal infinitive in Galician and Portuguese.glgInfinitivoDiacroníaSintaxeGalegoPortugués - Españoljournal article